Damadi Balbharti अडीच-तीन वाजण्याची वेळ. बर्डीच्या बाजाराच्या कोपऱ्यावर एक सार्वजनिक नळ होता व त्याच्या पलीकडे चिंचेचे एक विस्तीर्ण झाड होते. त्याच्याखाली दमडी निजली होती. त्या
साहित्य
Amchi Kalji Ghyachi Br Ka रस्ता क्रॉस करायचा हं, घाबरायचं नाहीहात मुळी एकमेकांचा सोडायचाच नाही! वाहनांना म्हणायच थांबा की हो जरा!लहान मुलं चाललीयेत ना! दाखवू
Gaadi Aali Gaadi Aali गाडी आली गाडी आली – झुक् झुक् झुक्शिटी कशी वाजे बघा – कुक् कुक् कुक् इंजिनाचा धूर निघे – भक् भक्
Premswaroop Aai | A Loving Mother प्रेमस्वरूप आई! वात्सल्यसिंधू आई !बोलावु तूज आता मी कोणत्या उपायी ? तू माय, लेकरु मी; तू गाय, वासरु मी;ताटातुटी
Zalya Tinhisanja अजुनी कसे येती ना, परधान्य राजाकिरकिरती रातकिडे, झालया तिन्हीसांजा ll धु.ll उशीर होई काढाया गाईच्या धाराशालु हिरा कालवडी देती हुंकाराटवकारिती कान जरी वाजे
Lakshmis Vinavni चपल तुझे चरण जरा या घरी स्थिरावेआणि दिव्य किरण तुझे अंतरी शिरावे कुठुनि कुठे सांग जाशी,उधळित आनंद राशीआळवीत गौरवीत दीप राग भावेचपल तुझे
Kashyasathi Potasathi कशासाठी पोटासाठीखंडाळ्याच्या घाटासाठी चला खेळू आगगाडी ,झोका उंच कोण काढी ?बाळू, नीट कडी धरझोका चाले खाली वरऐका कुकुक् शिटी झालीबोगदात गाडी आलीखडखड भकभकअंधारात
Ladaki Bahuli | Lovely Doll लाडकी बाहली होती माझी एकमिळणार तशी ना शोधूनी दुसरया लाख किती गोरी गोरी गाल गुलाबच फुललेहासती के स ते सुंदर
Mamachi Gaadi माझया मामाची रंगीत गाडी होतिला खिलाऱ्या बैलांची जोडी हो कशी दौडत दौडत येई होमला आजोळी घेऊन जाई होनाही बिकट घाट ,सारी सपाट वाट
पावसाकडे प्रत्येक कवी कसा वेगवेगळ्या सुंदर नजरेने पाहतोआणि कविता प्रत्येक पिढीनुसारकशी वेगळी होते …… Rain नको नको रे पावसाअसा धिंगाणा अवेळी :घर माझे चंद्रमौळीआणि दारात
