Sawalbadha Kavita

सावळबाधा | Sawalbadha Kavita

पोस्ट अस्वीकरण

या साइटवरील साहित्याचे कॉपीराइट लेखकांसाठी राखीव आहेत आणि मराठीकट्टा केवळ साहित्य प्रकाशित करत आहे. जर तुम्हाला कोणत्याही साहित्याचे लेखक माहित असतील तर कृपया आम्हाला कळवा आणि संबंधित लेखकाला श्रेय देण्यास मराठीकट्टाला आनंद होईल.

अलवार वाजवित वेणू

तो स्वप्नफुलांवर आला

अन रंग सावळा माझ्या

डोळ्यांवर सोडून गेला. .

क्षितिजावर निळसर रेघा

गोंदून जराश्या हलक्या

सांजेचे लेऊन पंख

तो कृष्ण किनारी आला. . .

मी तिथेच होते तेंव्हा

थांबले मंदिरापाशी

तो सोनखुणांचे पाऊल

वाळूवर उमटत आला. . .

भरजरी शुभ्र वस्त्रांवर

नाजूक कशिदा त्याच्या

हातात कडे सोन्याचे

मनमोहन लेऊन आला. .

बैसला जरा बाजूला

मंदिरी पायरीपाशी

डोळ्यात पाहुनी माझ्या

डोळ्यात हरवुनी गेला. . .

हातात घेऊन हात

मज म्हणे, सखे जाऊया. !

मी लाजून हसता गाली

गालांवर उमटत गेला. . .

मज झाली सावळबाधा

मी झाले ना रे राधा. . ?

तो ऋतू जीवघेणा पण,

स्पर्शात शहारून गेला. . .

ती शामनिळाई ल्याली

वेगळीच होती सांज

तो कातरवेळी ऐसा

मोरपीस फिरवून गेला. . .

मी ओढून घ्यावा म्हणून

जाताना माझ्यासाठी

कालिंदीच्या काठावर

तो शेला विसरून गेला. . .

©️पूजा भडांगे

सावळबाधा. . .-Sawalbadha Kavita Source

Share सावळबाधा. . .-Sawalbadha Kavita

You may also like

2 thoughts on “सावळबाधा | Sawalbadha Kavita

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Ads Blocker Image Powered by Code Help Pro

Ads Blocker Detected!!!

We have detected that you are using extensions to block ads. Please support us by disabling these ads blocker.